Opus13

Opus13: internationale prijswinnaar

Gramophone omschreef mooi waarom het Noors-Zweedse strijkkwartet Opus13 op dit moment wereldwijd op handen wordt gedragen: ‘dit was een uitvoering van een diepgang en caleidoscopische kleurstelling die verbluffend zou zijn geweest van elk ensemble, laat staan ​​van een jong ensemble dat zich nog aan het profileren is.’ Het jonge strijkkwartet wint op dit moment zo’n beetje alle competities die er zijn: in 2025 waren ze 1e prijswinnaar van het beroemde strijkkwartetconcours van Bordeaux en de Wigmore Hall International String Quartet Competitionwonnen, en in 2026 wonnen ze de Borletti-Buitoni Trust Award en werden ze verkozen tot BBC Radio 3 New Generation Artists. Tijdens dit concert spelen ze onder andere het Strijkkwartet nr. 2 in a op. 13 van Mendelssohn, het muziekstuk waar het getalenteerde ensemble haar naam aan heeft ontleend.

Mendelssohn en Janáčeks ‘Intieme brieven’

Dat Felix Mendelssohn op jonge leeftijd al meesterwerken schreef weten we van het Strijkoctet op. 20 en A Midsummer Night’s Dream (toen hij resp. 16 en 17 was). Op zijn achttiende schreef hij zijn eerste strijkkwartet, het Strijkkwartet nr. 2 in a op. 13 (ja, dat is inderdaad verwarrend), dat bijna net zo ‘catchy’ is als het octet: boordevol melodieën die zich in het gehoor vastzuigen. Zelfs voor wie het kwartet voor het eerst hoort lijkt het alsof de muziek altijd al ergens in het muzikale geheugen gegrift stond. Dat kan ook wel kloppen, want Mendelssohn baseerde het werk op de late kwartetten van Beethoven en er zitten heel wat Beethoven-quotes in dit kwartet. Leoš Janáčeks componeerde zijn Strijkkwartet nr. 2 ‘Intieme brieven’ voor een dame waar hij op zijn 63e hartstochtelijk verliefd op werd. ‘Ik leg nu de laatste hand aan de Liefdesbrieven. Ik wil dat het voor iedereen duidelijk is wat ik in dit kwartet uitspreek, dat iedereen weet dat we dán elkaar kussen, dán naar elkaar verlangen, en dán zeggen dat we voor altijd elkaar toebehoren. Misschien zullen de mensen het kunnen raden!’